5.00 (1 głosów)

Ocena

ocena
5.00

Dwór Wróblewo

Kategoria: Gmina Naruszewo


Właściciele i majątek
Na początku XIX wieku dobra Wróblewo należały do Stanisława Łebkowskiego. Następnie do jego sukcesorów. W 1825 roku dzierżawcą dóbr był Ludwik Kossobudzki.

Przed 1863 rokiem właścicielem majątku stał się Marian Jan Franciszek Jaworowski h. Lubicz, urodzony w Miszewku Stefanach 7 września 1816 roku. Marian był synem Jana (dzierżawcy dóbr Miszewka Strzałkowskiego i Stefanów) oraz Pulcherii Majkowskiej. Ożeniony 2 stycznia 1836 roku w Grodźcu z Marią Małgorzatą Jaroszewską h. Zagłoba, córką Andrzeja (byłego rewizora województwa lubelskiego, dziedzica Grodźca) i Bogumiły Hryniewieckiej. W roku, w którym brał ślub, Marian był posesorem dóbr Skrzynki. Maria zmarła we Wróblewie 4 stycznia 1884 roku w wieku 68 lat. Wcześniej - bo już w 1872 roku - majątek należał do ich syna - Henryka Bogumiła Feliksa Jaworowskiego h. Lubicz (ur. 1 listopada 1836 roku), ożenionego ze Stanisławą Świętochowską (ur. 15 sierpnia 1840 roku). Henryk w 1859 roku ukończył Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa otrzymując patent na wykształconego gospodarza. 21 maja 1872 roku wmurowano kamień węgielny pod nowy murowany dwór, zbudowany według planu budowniczego gubernialnego Jaroszewskiego. Stanisława zmarła 15 grudnia 1862 roku. Henryk zmarł w Warszawie 18 sierpnia 1897 roku w wieku 61 lat. Pochowany został w grobie rodzinnym w Radzyminie.

W 1886 roku folwark Wróblewo liczył 606 mórg, w tym 538 mórg gruntów ornych i ogrodów, 44 morgi łąk oraz 24 morgi nieużytków. Posiadał 7 budynków murowanych i 16 drewnianych.

Kolejnym właścicielem Wróblewa został Wincenty Waśniewski, ożeniony w 1883 roku we Wróblewie z córką Henryka i Stanisławy - Marią Haliną Władysławą Jaworowską h. Lubicz. Wincenty był uznanym sadownikiem. Na wystawie rolniczej odbywającej się w 1907 roku w Ciechanowie otrzymał największą nagrodę - medal srebrny za duży sad i piękne odmiany owoców, w nim hodowane. 29 listopada 1913 roku trawiony przewlekłą chorobą, dokonał żywota w wieku 55 lat. Pochowany został w grobie rodzinnym w Radzyminie. W 1926 roku folwark Wróblewo obejmował obszar 326 hektarów. Od śmierci męża do 25 czerwca 1930 roku, gdy zmarła w wieku 69 lat - właścicielką majątku była żona Maria. Również spoczywa na cmentarzu w Radzyminie. Tylko kilka miesięcy właścicielką majątku była Halina z Waśniewskich Bajer, córka Wincentego i Marii. Od 1908 roku żona Michała Bajera (1884-1972), inżyniera górniczego, pułkownika WP, w 1923 roku komendanta głównego Policji Państwowej, wielokrotnie odznaczanego orderami. Halina zmarła 19 stycznia 1931 roku przeżywszy zaledwie 42 lata. Pochowana została w Radzyminie.

Majątek przeszedł w ręce córki Haliny i Michała - Krystyny Michaliny Bajer, urodzonej 20 maja 1910 roku w Naruszewie i jej męża Juliusza Daszkiewicza h. Korybut. Ślub odbył się 3 października 1931 roku. Juliusz Daszkiewicz urodził się w Warszawie 6 października 1905 roku jako syn Stanisława Romualda i Julii z Kobylińskich h. Łodzia. Ukończyl Państwową Średnią Szkołę Rolniczą w Bydgoszczy, następnie podjął studia w Wyższej Szkole Spółdzielczości w Pradze, kończąc ją z tytułem inżyniera rolnika. Po powrocie do Polski działał w organizacjach łowieckich, rolniczych i spółdzielczych. W latach 1927-28 pełnił funkcję inspektora wojewódzkiego Związku Spółdzielni Polskich. W kolejnych latach był prezesem Towarzystwa Kontroli Obór. Po ślubie utworzył we Wróblewie eksperymentalną hodowlę bydła rasowego i trzody chlewnej. Był założycielem pierwszej w Polsce straży łowieckiej. Pełnił funkcję łowczego powiatowego w powiecie płońskim, członka Zarządu Okręgowego Towarzystwa Organizacji Kółek Rolniczych, członka komitetu propagandy Polskiego Związku Stowarzyszeń Łowieckich.
Po wybuchu wojny Wróblewo zostało skonfiskowane i przekazane Niemcowi Hildebrandtowi. Krystyna wraz z córką Martą (ur. 13 maja 1932 roku we Wróblewie) uciekły na tereny zajęte przez ZSRR. Tam zostały aresztowane, udało im się jednak zbiec i dotrzeć do Generalnej Gubernii. Juliusz przez Rumunię i Grecję przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do tworzącej się Armii Polskiej. Uczestniczył w kampanii francuskiej 1940 w 2. Dywizji Strzelców Pieszych. Odznaczony Krzyżem Walecznych i francuskim Krzyżem Wojennym. W czerwcu 1940 roku został ranny pod Belfortem, następnie internowany w Szwajcarii. W obozie dla internowanych w Matzingen był wykładowcą na tematy spółdzielczości rolnej. Po 1945 roku został zdemobilizowany we Francji. Wkrótce sprowadził żonę i córkę, zamieszkując w Lys-lez-Lannoy.
Krystyna zmarła 1 września 1969 roku we francuskim Galan. Po śmierci żony Juliusz w 1970 roku przeprowadził się do Szwajcarii, do Heiden. Tam ożenił się ponownie ze Szwajcarką – Line Gemmą Manser. Zmarł 6 maja 1986 roku, pochowany został na cmentarzu w Heiden.

 

Więcej zdjęć w Galerii
Zdjęcia archiwalne ze zbiorów Pani Joanny Derdzikowskiej


Źródła:

  • Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego 1825
  • Kurjer Warszawski 1859, 1884, 1897, 1913, 1930, 1931, 1936
  • Gazeta Świąteczna 1907
  • Kurjer Codzienny 1872
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIV, Warszawa 1895
  • Ziemianie Polscy XX wieku część 5, Warszawa 2006
  • Księga Adresowa Polski dla handlu, rzemiosł i rolnictwa, Warszawa 1926

Zespół Dworsko-parkowy
Skład zespołu Dwór, piwnica, park
Stan zachowania Niszczejący
Zastosowanie Opuszczony
Numer rejestru zabytków województwa mazowieckiego A-315
Data wpisu do rejestru zabytków 02.06.1997
Dostępność obiektu Niedostępny

Lokalizacja

Wróblewo-Osiedle 1A, 09-152, Wróblewo-Osiedle, Polska

Komentarze